மாறித்தான் போகும்
ஒவ்வொருவர்
கை மணமும்

கலந்துள்ள
வியர்வையின் வாசம்
வித்தியாசப்படுவதால்

தாய்மை
அடைதல் என்பது
உடல் தகுதி
பெண் என்ற பிறப்பே
முதல் தகுதி
மனத்தகுதி
முழுத்தகுதி

காதலை கவிதையாக
காதலை சுவாசமாக
காதலை காமமாக
காதலை குற்றமாக
காதலை வெறும் காரணமாக
காதலை இயல்பான காதலாக

நிர்ணயிக்கிறது
காதலியாகும்
பெண்னின் குணம்

பெண்மையின்
சிவந்த வெட்கம்
மலர்ந்த புன்னகை
நிமிர்ந்த அறிவு
அடர்ந்த அன்பு…
உலகை
புதிப்பிப்பதற்கான
இன்னொரு வாய்ப்பு

ஆழ்கடல்
மனமென்றும்
அறியமுடியாதென்றும்
காரணங்கள்
சொல்லித்தவிர்க்கும்
கதைகள் பல இங்கே

விருப்பங்களும்
விளக்கங்களும்
வெளிப்படையாய்
விரிந்துகிடக்கும்
எப்போதும்
பெண்களின்
கண்களில்

தனித்தனி
பூக்களாய்
படைத்து படைத்து
சலித்துப்போய்தான்

மொத்தமாய்
படைத்துவிட்டான்
கொத்து கொத்தாய்
பெண்களென்று..

இதய பாரம் இறக்கி
இடுப்புபாரம் ஏற்றும்
ஒய்யார ஊர்வலம்

காதல்களும்
கவலைகளும்
கலந்து
கரைந்து போகும்
வற்றாத நீர்வளம்

பட்டது பெரு வலி
என பதைத்த நெஞ்சம்
நடந்த நிகழ்வுகள்
சொல்கையில்
நகைச்சுவையாகிப்போகும்
நாணமில்லாமல்

கண்ணுக்குள் விழுந்த காதல்
கண்டெடுப்பாள் ஒருத்தி
கண்ணீரில் விழுந்த காதால்
கரையச்செய்வாள் ஒருத்தி

கொட்டியது
வெறுங்குடங்கள்
அவரவர்
குடங்கள்
தூக்கியபோது
கை மாறும்
ஆறுதல் குடங்கள்

கண்களில்
கவிழ்ந்திடும்
காந்தத்தில் ஓர் அழகு

கார்குழல்
ஒதுக்கி முடிந்ததில்
ஓர் அழகு

மெல்லிய சிரிப்பொளி
இதழ் கசிந்ததில்
ஓர் அழகு

கொள்ளென கை கொட்டி
சிரிப்பதை விட
ஏதழகு

ஊடலும் கூடலும்
ஓடலும் ஆடலும்
பாடலும்  தேடலும்
ஒருங்கே
ஒளித்துவைத்து

உயர்வினி இல்லையென
உள்ளதெல்லாம் கொட்டிவைத்த
பெண் என்ற படைப்பே
பிரபஞ்சத்தின் பேரழகு

அவனுக்கு
நினைவு குறிப்பேடு
நிகழ்வுகளின் அலாரம்
அவள்..

எழுந்துருங்கள்
நேரமாகிவிட்டது முதல்
உறங்குங்கள்
நேரமாகிவிட்டது வரை

குறிப்பேடின்
அடிக்கோடிட்ட
அடுத்தடுத்த வரியாய்
“சொல்ல மாட்டியா..” என்பது

முதல் ஞாபகப்படுத்தல்
பதியாத போது
இரண்டவது முறையோ
மூண்றாவது முறையோ
சொல்ல நேர்ந்தால்

அடிக்கொடிட்ட
அந்த வார்த்தை
தவறாது சொல்லப்படுமென
அர்த்தம்

பல நாள் கவனிப்பில்
ஒரு நாள் கேட்டேன்
உனக்கு எதற்காவது
அலாரமாகி இருக்கிறாரா..என்று

அமைதியாய்
அடர்த்தியாய்
ஆழமாய் பார்த்து
வெகு இயல்பாய்
சொல்லிப்போனால்

வெளிக்கிளம்பும்
எல்லா தருணத்திலும்
“இடுப்புச்சேலையை
இழுத்துப்போர்த்து” என்பதை.